Η λιθόκτιστη βρύση «Γκούρας» είναι από τα χαρακτηριστικά τοπόσημα του Συρράκου και βρίσκεται κοντά στην κεντρική πλατεία. Είναι μία από τις πολλές διάσπαρτες βρύσες και από τα παλαιότερα κτίσματα του χωριού. Έχει περίτεχνη κατασκευή με θολωτή στέγη και τρία στόμια από τα οποία βγαίνει το παγωμένο νερό.
Το σπίτι του ποιητή Κώστα Κρυστάλλη (1868-1894), γνωστού και ως «τραγουδιστή του χωριού και της στάνης», στο Συρράκο έχει διαμορφωθεί σε μουσείο λαογραφικής τέχνης. Εκτίθενται παραδοσιακά αντικείμενα εξαιρετικού ενδιαφέροντος για την αγροτική κουλτούρα και την καθημερινή ζωής της περιοχής, όπως εργαλεία επεξεργασίας ξύλου και μαλλιού προβάτων, δημιουργίας τυριού, διάφορα σκεύη για μαγείρεμα και ψήσιμο ψωμιού και πολλά άλλα χρηστικά αντικείμενα και παραδοσιακές φορεσιές με υφαντά.
Ο νερόμυλος που βρίσκεται στη είσοδο του Συρράκου, είναι ένας από τους τρεις παραδοσιακούς νερόμυλους που υπήρχαν στο χωριό. Είναι πρόσφατα αναστηλωμένος, ύστερα από φθορές που είχε υποστεί κατά τις τελευταίες δεκαετίες, και εύκολα προσβάσιμος από το λιθόστρωτο μονοπάτι.
Η χαράδρα Χρούσια βρίσκεται στο φαράγγι που χωρίζει τα χωριά Καλαρρύτες και Συρράκο και αποτελούσε τα ελληνοτουρκικά σύνορα από το 1881 μέχρι το 1912. Το παλιό, δύσβατο μονοπάτι που ενώνει τα δύο χωριά, περίπου 3 χλμ. και πεζοπορίας 2 ωρών, εκτείνεται κατά βάθος και μήκος του Χρούσια, παραπόταμου το Αράχθου.